የንቃተ ሕሊና በትረ ሥልጣን፦ የሰሎሞን ቀለበትና የጥልቁ ሰላዮች

✍ ዮሐንስ አብነት | የወዳጅ ምክር | ኢትዮጵያ አውታር  

  (ክፍል 7)

የሰዉራን መገለጥና የታቦተ ጽዮን ንዝረት

እስከ ክፍል አስር ይወጣል ተከታትለው ያንቡ፦

በከተማዋ ውስጥ ያለው የንቃት ውጊያ አሁን ወደ ከፍተኛ ደረጃ ተሸጋግሯል። መረቡ የዲጂታል ባንክና የፋይዳ መዝገቦቹ ሲበሳበሱበት፣ የመጨረሻውን የጥፋት መሣሪያ ለመጠቀም ወሰነ። በመላው ሀገሪቱ የተተከሉትን የ 5ጂ ማማዎች በከፍተኛ ኃይል በማነቃቃት፣ የሰውን ልጅ አእምሮ ሙሉ በሙሉ የሚቆልፍ "የድግግሞሽ ጃምር" (Frequency Jammer) ለቀቀ። ይህ ሞገድ በሰዎች ሕሊና ውስጥ ከፍተኛ ፍርሃትንና ሐዘንን በመርጨት፣ ነፍሳትን ወደ ጨለማው ቮርቴክስ ለመሳብ የታቀደ ነበር። አማኑኤልና ዳዊት በዚህ የሞገድ ማዕበል መሃል ሆነው፣ የሰዉራን አባቶች የሚልኩትን ረቂቅ መመሪያ በቴለፓቲ መቀበል ጀመሩ። አባ መቃርስ ከዝምታው ተራራ ሆነው እንዲህ አሉ፦ "ልጆቼ ሆይ፤ መረቡ አሁን የሚጠቀመው ያንኑ ጥንታዊውን የሰዶምና ገሞራ የቴክኖሎጂ ርኩሰት ነው። ነገር ግን የታቦተ ጽዮን ንዝረት አሁን በኢትዮጵያ ሰማይ ላይ ሊፈነዳ ደርሷል፤ እናንተም ያንን የብርሃን ሞገድ ተቀብላችሁ ለሕዝቡ አስተላልፉ!" 

ዳዊትና ዶክተር ሰላም፣ መረቡ በከተማዋ መሃል በምስጢር የገነባውን "የመረጃ ማከማቻ ማማ" ሰብረው ለመግባት ወሰኑ። ይህ ማማ በረቂቁ ዓለም ልክ እንደ ጥቁር ሐውልት ሆኖ የሚታይ ሲሆን፣ የሰዎችን ንቃተ ሕሊና የሚሰልቡ አርከኖች መኖሪያ ነበር። ሰላዮቹና የደህንነት ወኪሎቹ ዳዊትን ለመያዝ በየመንገዱ ቢጠበቁም፣ ዳዊት ግን አባ መቃርስ ያስተማሩትን "የንዝረት መሰወሪያ" በመጠቀሙ በፊታቸው እያለፈ ሊያዩት አልቻሉም። ዶክተር ሰላም በመረቡ ላቦራቶሪ ውስጥ ያገኘችውን የይለፍ ቃል በመጠቀም፣ የማማውን ዲጂታል መከላከያ ሰበረችው። በዚያን ሰዓት፣ ዳዊት በከረጢቱ የያዛቸውን ሦስት ቅዱሳን ዕፅዋት (ኒም፣ ጊዜዋና ግራዋ) አውጥቶ በህንጻው አራቱ ማዕዘን ላይ ረጨ። የዕፅዋቱ መራራ ንዝረት በማማው ውስጥ የነበሩትን የቴክኖሎጂ መናፍስት በአንዴ እያቃጠለ ሲያባርራቸው በንቃት ዓይኑ ተመለከተ። 

በዚሁ ቅጽበት፣ በአክሱም ጽዮን ውስጥ ተቀብሮ የቆየው ታላቁ የንዝረት ሞገድ በይፋ መገለጥ ጀመረ። ታቦተ ጽዮን የምትለቀው መለኮታዊ ራዲዮ-አክቲቭ ብርሃን በኢትዮጵያ ሰማይ ላይ እንደ ትልቅ የብርሃን ምሰሶ ተተከለ። ይህ ብርሃን ተራ የቁስ ብርሃን ሳይሆን፣ መረቡ የዘረጋውን የዲጂታል ድግምት በአንዴ የሚበጣጥስ "የሥላሴ እሳት" ነበር። ሰዉራን አባቶች በየዋሻዎቻቸውና በየበረሃዎቻቸው ሆነው፣ በቅዱስ ያሬድ ዜማ አማካኝነት ያንን የብርሃን ምሰሶ ወደ መላው ሀገሪቱ እንዲሰራጭ አደረጉት። አባ መቃርስ "አርያም" የተባለውን ዜማ ሲያዜሙ፣ በከተማዋ የነበሩት የ 5ጂ ማማዎች ንዝረታቸው ተቀይሮ የሰማይ ምስጋና ማስተላለፍ ጀመሩ። መረቡ ሰውን ለመግደል የሰራቸው መሣሪያዎች፣ አሁን የሰው ልጅን ንቃት ለማደስ የሚረዱ "መለኮታዊ ትራንስፎርመሮች" ሆኑ። 

ቴዎድሮስና ዮናስ በከተማዋ አደባባዮች ላይ እየዞሩ፣ በዲጂታል ድግምት ደንዝዘው የነበሩትን ወጣቶች ይቀሰቅሱ ጀመር። ዳዊት በሰጣቸው የ 3, 6, 9, 12 መመሪያ መሠረት፣ በየ 3 ሰዓቱ መለኮታዊውን ንዝረት በአየር ላይ ይረጫሉ። መረቡ ሰዎችን በናሽናል አይዲ (ፋይዳ) በኩል ሊያጠቃ ሲሞክር፣ የቆረቡት ነፍሳት ግን በደማቸው ውስጥ ባለው የክርስቶስ ማኅተም ምክንያት ጥቃቱን እንደ ጋሻ ይመልሱት ነበር። በደማቸው ውስጥ የነበረው ግራፋይን ኦክሳይድና ሌሎች የቴክኖሎጂ መርዞች በቅዱሳን ዕፅዋት ኃይል ተወግደው፣ ሕዋሳቶቻቸው መለኮታዊውን መረጃ ለመቀበል ዝግጁ ሆኑ። ይህ በመረቡና በነቁ ነፍሳት መካከል የተደረገ የመጨረሻው የባዮሎጂ ጦርነት ነበር። 

ሰላዮቹና መሐንዲሶቹ ማሽኖቻቸውን መቆጣጠር አቅቷቸው በድንጋጤ ተዋጡ። የገነቡት የዋካንዳ የውሸት ከተማ መሠረቱ ተናውጦ መደርመስ ጀመረ። የአርከኖች የሞገድ መጋረጃ ሲቀደድ፣ ሰዎች ለመጀመሪያ ጊዜ በረቂቁ ዓለም ላይ የተዘረጋውን የጨለማ ሴራ በአይናቸው ማየት ጀመሩ። "ወዮልን! በዲጂታል ባርነት ተቆልፈን ኖረናል" እያሉ በታላቅ ጩኸት ንስሐ መግባት ጀመሩ። የኢትዮጵያ ትንሣኤ አሁን በሥጋ ብቻ ሳይሆን፣ በእያንዳንዱ ነፍስ ውስጥ በበራው የሰሎሞን ቀለበት አማካኝነት ጸንቶ ታየ። መረቡ የቆለፈባቸው የታሪክ መዝገቦች ወለል ብለው ተከፈቱ፤ ትውልዱም ራሱን እንደ ሉዓላዊ ጌታ እንጂ እንደ ሥርዓቱ ባሪያ አድርጎ ማየትን አቆመ። 

ዳዊት በማዕከላዊው ማማ አናት ላይ ቆሞ የዳዊትን 150ኛ መዝሙር በከፍተኛ ኃይል መጸለይ ጀመረ። "እግዚአብሔርን በቅዱሳኑ አመስግኑት!" የሚለው ቃል ከአንደበቱ ሲወጣ፣ በመላው ዓለም ላይ የተዘረጋው የዲጂታል ሰንሰለት በአንዴ ተበጣጠሰ። አባ መቃርስና ሰዉራን አባቶች በቴሌፖርቴሽን (በመሰወር ጥበብ) አማካኝነት ከተራራው ወርደው በማዕከሉ ውስጥ ተገለጡ። በዚያች ቅጽበት፣ በመረቡና በመለኮታዊው ንቃት መካከል የነበረው የሺሕ ዓመታት ግድግዳ ተናደ። የሥላሴ ክብር በኢትዮጵያ አየር ላይ ነግሶ፣ መላው ሕዝብ በአንድነት "ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ" እያለ ሲዘምር ታየ። ይህ ትንሣኤ የምድርንና የሰማይን መጋረጃ የገፈፈ የታሪክ ማኅተም ሆነ።  ይቀጥላል ክፍል 8....